Puste dźwięki, jeszcze słyszę Twój śmiech.

Jesteś z kimś i jesteś z tym kimś cholernie szczęśliwa. No i wszystko jest fajnie, wydaje Ci się, że nie mogłoby być lepiej, wszystko jest wręcz idealnie. Chodzisz całymi dniami uśmiechnięta, cała w skowronkach i w ogóle... ale jednocześnie chciałabyś ubrać się, wyjść z domu, pobiec w ramiona kogoś innego i pozostać tam na zawsze. Patrzeć w te oczy całymi dniami i uśmiechać się na widok uśmiechu tego kogoś. Tak bardzo tego wszystkiego pragniesz chociaż wiesz, że nie masz z tym kimś przyszłości.

Z takimi chwilami słabości muszę radzić sobie codziennie, kilkaset razy dziennie od jakiegoś tygodnia... albo i dłużej. Sama sobie przysypuje rany solą zamiast pozwolić się im zagoić. 

Potrzeba czasu żeby ten ogień, który nadal jest między nami, się wypalił. Musimy trzymać się z dala od siebie żeby się całkowicie wypalił, bo wystarczy że pozostanie malutka iskra a ten ogień znów się wskrzesi. Muszę uważać.

Ściskam, E!