Waiting for you is like waiting for nothing.

Nadal nic. Ale czekam i będę czekać do końca. Muszę coś napisać bo zwariuję. Cenię sobie u ludzi słowność. Powinien wiedzieć, już troche mnie zna.

Zmieniłam wygląd bloga. Już u kilku osób widziałam coś takiego skromnego i strasznie mi się to spodobało. Oczywiście wszystko u innych bardziej się podoba i choćbym nie wiadomo co wymodziła mój wygląd bloga nigdy nie będzie wystarczająco dobry, ale na razie taki zostanie. 

Wrocław pochłonął mnie całkowicie, na tyle, że zapomniałam o szkole i tym, że w sobotę mam wesele. Świetnie! W tej chwili nie mam na nic bardziej ochoty niż na jakieś durne wesele. Co mi w głowie siedziało, że zgodziłam się w ogóle na taki układ. 

Żyje jutrem jak na razie. Chcę się z nim spotkać. Nadzieja umiera ostatnia.

Trzymajcie się... mocniej niż ja.

E