Wszystkim dziewczynom pozwalałeś tak odejść? Zbudowałeś tak wysoki mur na który nikt nie mógł się wspiąć.

Jest piątek. Mój wymarzony, długo oczekiwany piątek. Z jednej strony chciałabym go spędzić z Gabrielem a z drugiej strony cieszę się, że spędzę go w świętym spokoju. Czuję się wyczerpana. Niby są ostatki i powinnam zebrać resztki sił i się pobawić ale wcale nie mam na to ochoty. Mam ochotę usiąść w kącie i płakać. Samej siebie nie oszukam. Mogę tylko pragnąć żeby pewnego dnia położyć się do łóżka, zasnąć i zapomnieć o wszystkim co mnie kiedyś spotkało.

1. CZEŚĆ! / 2. Ostatnio tak wyglądają moje obiady. / 3. Cudeńko! / 4. Widok z okna z mojego ulubionego miejsca w szkole. / 5. Miśkaaaa <3 / 6. Lekko Stronniczy - moje uzależnienie.

Ostatki. No właśnie. Jest plan. A nawet tych planów jest kilka. Oczywiście najlepiej by dla niego było gdybym ruszyła swoje cztery litery i przyjechała na jakąś tam kameralną imprezke, ale nie! Nie chodzi o to, że nie mam ochoty... ale dlaczego to zawsze ja mam się starać, poświęcać i stawać na głowie żeby wszystko było dobrze? Koniec. Dopóki nie zacznie ze mną normalnie rozmawiać dobrze nie będzie. A ja i tak wiem, że się pokłócimy bo on nie wytrzyma w domu. A ja? Nie pójdę nigdzie. O!

A i tak w ogóle to mamy już układ poloneza. Jaram się. Studniówka tuż tuż a ja dalej nie mam pojęcia jaką sukienkę i buty chcę. Nie mam zielonego pojęcia jak będę wyglądać. Pierwszy raz w życiu nie mam nawet najmniejszej koncepcji a czasu coraz mniej. Ratunku!

Ściskam mocno. Trzymajcie się ciepło bo idzie zima!

Buziaki, E!