Jestem. A może znów zaraz wyjdę?

               Sama nie wiem dlaczego tak oddaliłam się od bloga. Wakacje tak szybko mi mijają. Już prawie koniec a ja nie znalazłam nawet chwili żeby tu napisać. Nie znalazłam nawet czasu żeby wyjąć aparat z szuflady i zrobić kilka zdjęć. A przede wszystkim żałuje że nie znalazłam dla niego miejsca w torbie ilekroć gdzieś jechałam. Zdjęcia to najlepsza pamiątka. Jak inaczej później wspominać najpiękniejsze chwile? Czy pamięć jest w stanie je wszystkie uchwycić? Moja na pewno nie.

               Jest kilka istotnych informacji o których muszę napisać. Pierwsza i najważniejsza z nich to taka, że zostałam ciocią i może wkrótce zostanę matką chrzestną. Jestem szczęśliwa. To niesamowite ile szczęścia do rodziny potrafi wnieść mała istotka. Wyobrażam sobie jaką ogromną miłością musi ją darzyć moja siostra skoro ja ,ciotka, tak bardzo ją kocham.

Druga rzecz to taka, że zostało mi około dwadzieścia dni do poprawki z matematyki. Nie chwaliłam się, no bo czym się tu chwalić, ale oblałam. Teraz aktywnie rozwiązuje zadania i chodzę na korki dwa, trzy razy w tygodniu. Rzygam już tym wszystkim, serio, ale chyba czegoś się nauczyłam. Nie chcę się chwalić, żeby nie zapeszyć bo znając moje szczęście to obleje i tą nieszczęsną poprawkę. Nie ma to jak urodzić się geniuszem matematycznym! 

No i oczywiście sprawy sercowe. Zawsze tak mam, że otwieram bloggera kiedy coś jest nie tak a ja nie mam komu się wygadać. Do tej pory wszystko tak pięknie znosiłam, spędzałam świetnie czas z W. rodzice go lepiej poznali, polubili i to nawet bardzo, tylko on i jego osobowość mi gdzieś w tym wszystkim umknęła. Skąd się bierze ten jego strach żeby być ze mną szczery? Wiem, że te drobne kłamstewka to nic tak w zasadzie ważnego ale ja tak bardzo cenię sobie szczerość. Sama często nie potrafię się przyznać do błędu, jak każdy człowiek, ale do cholery jestem po to, żeby go wysłuchać i mu pomóc. Z drugiej strony nie mogę go zmusić do tego, żeby ze mną rozmawiał. Z własnego przeszłego doświadczenia wiem, że mężczyźni tego nie lubią. Uciekają, zapierają się rękami i nogami przed poważnymi rozmowami, omijają to jak tylko mogą a my kobiety im ulegamy i odpuszczamy. Ja tak łatwo nie mogę odpuścić. Ulegać też nie mam zamiaru. Nie tym razem.