Widząc Twoje kolorowe oblicze, prawie straciłam zmysły. Wygląda na to, że robiłeś to samo wszystkim innym dziewczynom.

To że jestem chora, że leże w łóżku i gapię się w sufit tylko mnie zmusza do głębszych przemyśleń i sprawia, że maleją moje chęci do wyjścia z niego. Sięgam po książkę do czytania i nic. Sięgam po zeszyt i też nic. Nie potrafię się skupić. Bo moje myśli krążą ciągle wokół jednego. Wokół mnie. Wokół tego co ciągle robię źle.

Siądę w oknie i będę czekać aż ta zła passa minie. W końcu muszą przyjść i dobre chwile dla mnie. Nie jestem złym człowiekiem, a może jestem...

Albo jeszcze lepiej pójdę się przejść. To co, że jestem chora... zaraz zwariuje.